conditional sentences

جملات شرطی (conditional sentences) در انگلیسی سه نوع هستند

یک جمله شرطی از دو بند تشکیل می شود؛ بند شرطی یا If Clause و بند نتیجه یا Main Clause

جملات شرطی نوع اول (first conditional)

ما وقتی از این نوع از جملات شرطی استفاده می کنیم که بخواهیم در مورد چیز هایی که ممکن است در آینده اتفاق بیفتند صحبت کنیم.

ساختار:if + present simple, … will + infinitive

If it rains, I won’t go out

اگر باران ببارد من بیرون نمی روم

He will be late if the train is delayed

اگر قطار تاخیر داشته باشد او دیر خواهد کرد

*وقتی که می خواهیم در مورد حقایق (facts) صحبت کنیم بر خلاف مثال های قبل دیگر از will استفاده نمی کنیم. به این نوع جملات، جملات شرطی نوع صفر (zero conditional sentences) گفته می شود. به مثال زیر توجه کنید:

ساختار: if + present simple, … present simple

If you heat ice, it melts.

قطعا هر زمانی که یخ حرارت ببیند ذوب می شود. این یک حقیقت است و همانطور که دیدید در این نوع از جملات شرطی از will استفاه نکردیم.

چند مثال دیگر

we get water if we mix hydrogen and oxygen

ما اگر هیدروژن و اکسیژن را ترکیب کنیم آب بدست می آوریم

If people eat too much food, they get fat

اگر افراد بیش از حد غذا بخورند چاق می شوند

جملات شرطی نوع دوم (second conditional)

از این نوع از جملات شرطی که مربوط به زمان حال می شوند برای چیز هایی که تا حد زیادی غیر ممکن هستند استفاده می کنیم. در این جملات زمان (tense) افعال گذشته است (اگر فعل ما یک فعل بی قاعده باشد از شکل دوم آن یعنی past tense استفاده می کنیم) و در بند نتیجه از would استفاده می کنیم.

If I had enough money, I would visit 80 countries

اگر من به اندازه کافی پول داشتم 80 کشور را می دیدم

If I knew his name, I would tell you

اگر اسمش را می دانستم به تو می گفتم

نکته دیگر در این خصوص این است که اگر ما بخواهیم در موقعیت های رسمی از افعال to be استفاده کنیم باید برای ضمایر مفرد (مثل I, It, he و she) از فعل جمع were استفاده کرد (در انگلیسی عامیانه برای افعال مفرد از was استفاده می شود).

If I were you, I would tell my parents

اگر من به جای تو بودم به والدینم می گفتم

جملات شرطی نوع سوم (third conditional)

زمان در این نوع از جملات مربوط به گذشته است که برای تصور کردن نتیجه چیزی که در گذشته روی نداده است به کار می رود.

ساختار: if + past perfect, …would + have + past participle

If we had taken a taxi, we wouldn’t have missed the train

اگر تاکسی گرفته بودیم قطار را از دست نمی دادیم (ولی ما تاکسی نگرفتیم و قطار را هم از دست دادیم)

If I had found his address, I would have sent him an invitation

اگر آدرسش را پیدا می کردم دعوتش می کردم (ولی آدرس او را پیدا نکردم و دعوتش هم نکردم)

اصطلاحات زبان...